افشین عزیزی: جذابیت‌های مستند ایران بیشتر می‌شود

افشین عزیزی: جذابیت‌های مستند ایران بیشتر می‌شود آهنگساز فیلم های سینمایی و مجموعه های تلویزیونی ضمن تشریح تازه ترین فعالیت های …

نوشته افشین عزیزی: جذابیت‌های مستند ایران بیشتر می‌شود اولین بار در پدیدار شد.

افشین عزیزی: جذابیت‌های مستند ایران بیشتر می‌شود

آهنگساز فیلم های سینمایی و مجموعه های تلویزیونی ضمن تشریح تازه ترین فعالیت های موسیقایی خود از روند ساخت موسیقی فیلم «آباجان» و «مستند ایران» سخن گفت.

افشین عزیزی آهنگساز فیلم و مجموعه‌های تلویزیونی با اشاره به تازه ترین فعالیت های موسیقایی خود از جمله آهنگسازی فیلم سینمایی «آباجان» که این روزها به کارگردانی هاتف علیمردانی روی پرده سینماهاست، بیان کرد: یکی از موارد مهمی که در ساخت موسیقی فیلم «آباجان» مدنظر ما بود تلاش برای نزدیکی موسیقی به منطقه ای بود که داستان فیلم در آنجا روایت می شد.

وی افزود: ما به واسطه داستان به منطقه زنجان رفتیم و از موسیقی ترکی و سازهایی چون بالابان استفاده کردیم، اما هر چه جلو رفتیم دیدیم این فضا تکراری و به دور از خلاقیت و نوآوری است به همین منظور ماجرا را به سمتی هدایت کردیم که در بستر موسیقی ایرانی و یک فضای ارکسترال المان های متفاوت تری از موسیقی ترکی در کلیت اثر وجود داشته باشد.

این آهنگساز ادامه داد: آنچه برای ما در ایجاد چنین فضایی مدنظر بود گرایش به تک نوازی برخی از سازها همانند کمانچه بود که به زعم خودم به فضای داستان بسیار کمک می کرد. به عنوان نمونه استفاده از ساز کمانچه به گونه ای بود که شیون شخصیت مادر  داستان را روایت کند. همین فضا در کلیت فیلم حفظ شد تا اینکه به انتهای فیلم می رسیم که دوست داشتم با استفاده از صدای آواگران اهل زنجان اتفاق متفاوتی را رقم بزنم ولی متاسفانه در این مرحله نتوانستیم به صدای مناسبی که دلخواهمان بود برسیم.

عزیزی درباره موسیقی بخش های انتهایی فیلم «آباجان» توضیح داد: شرایط به گونه ای رقم خورد که برای بخش های انتهایی فیلم از صدای دو هنرمند قشقایی که از قبل آنها را می شناختم استفاده کنم و به این ترتیب در بخش پایانی کار مقام «ترکمن قیزی» و «هجران قشقایی» انتخاب شد و به اعتقاد خودم بسیار هم روی کار نشسته است.

این آهنگساز که از مدتی قبل آهنگسازی مجموعه «مستند ایران» به کارگردانی ایرج عاشوری را به عهده داشته است درباره آهنگسازی و موسیقی این مجموعه تلویزیونی شبکه یک سیما نیز بیان کرد: در ایام نوروز بخش‌های مربوط به استان زنجان با صدای محمد معتمدی برای مخاطبان پخش شد و تا آنجا که اطلاع دارم مورد استقبال مخاطبان نیز قرار گرفته است. البته ما برای بخش های دیگر مجموعه از جمله استان سیستان و بلوچستان که تصویربرداری آن در صعب العبورترین مکان های این منطقه جغرافیایی انجام گرفته، انرژی بیشتری گذاشتیم و کیفیت فیلمبرداری ها و کارگردانی به گونه ای کاملا جهانی است و لازم است توجه بیشتری به آن شود.

عزیزی درباره آهنگسازی بخش زنجان «مستند ایران» اضافه کرد: ما برای ساخت موسیقی بخش زنجان روی سازهایی چون بالابان، تار و دایره به واسطه موسیقی آذری تمرکز بیشتری داشتیم. ضمن اینکه در این بخش همچون کارهای قبلی از فضای ارکسترال و نوازندگان مطرحی چون ارسلان کامکار، علی جعفری پویان، میلاد عالمی و تعدادی دیگر از دوستان استفاده شد که به پررنگ تر شدن موسیقی کمک قابل توجهی کرده است. ما در این بخش با مشورت آقای عاشوری و محمد معتمدی تلاش کردیم از آواز و تصنیف بیشتر استفاده کنیم که بر همین اساس تصنیف «صحبتم سازم» و یک قطعه آوازی با صدای محمد معتمدی روی کار گذاشته شد.

وی در بخش پایانی صحبت های خود با اشاره به تازه ترین فعالیت های موسیقایی خود گفت: مذاکراتی برای ساخت موسیقی چند فیلم و سریال انجام گرفته که طی روزهای بعد درباره آنها اطلاع رسانی خواهم کرد. ضمن اینکه بعد از تعطیلات نوروزی نیز قطعه ها و تصنیف هایی که برای بخش زنجان «مستند ایران» ساخته شده با صدای محمد معتمدی در فضای مجازی منتشر خواهد شد.

نوشته افشین عزیزی: جذابیت‌های مستند ایران بیشتر می‌شود اولین بار در پدیدار شد.

آرزوی فریدون شهبازیان برای سال جدید

آرزوی فریدون شهبازیان برای سال جدید فریدون شهبازیان با بیان این‌که دل‌مشغولی‌هایش در حوزه موسیقی فراوان است، آرزو کرد که آرزوهایش …

نوشته آرزوی فریدون شهبازیان برای سال جدید اولین بار در پدیدار شد.

آرزوی فریدون شهبازیان برای سال جدید

فریدون شهبازیان با بیان این‌که دل‌مشغولی‌هایش در حوزه موسیقی فراوان است، آرزو کرد که آرزوهایش درباره ارکستر ملی ایران در سال جدید تحقق پیدا کند.

این موسیقیدان و رهبر ارکستر ملی اظهار کرد: هر کسی به فراخور حال، روز و حرفه و مشغولیاتش حلول سال را تبریک می‌گوید، من نیز فرا رسیدن سال نو را تبریک می‌گویم و آرزو می‌کنم مردم خوب، صبور و متفکر ایران، سعادت و سلامتی داشته باشند و به موفقیت کامل برسند.

او ادامه داد: ما برخلاف بسیاری از کشورهای جهان، از نظر موسیقی غنی هستیم و موسیقی متنوعی در مناطق مختلف کشور داریم، به‌عنوان یک موسیقیدان دل‌مشغولی‌های من از این نظر فراوان است. دوست دارم ارکستر ملی به موفقیت کامل برسد و آرزوهایی که درباره این ارکستر دارم، محقق شود. در کنار آن نیز من به موفقیت‌های خوبی که می‌خواهم برسم.

شهبازیان اظهار کرد: امیدوارم بتوانیم آثار خوبی را برای اجرا فراهم کنیم و آهنگسازان مطرح کشور برای این ارکستر آهنگسازی کنند. من با تعدادی از آن‌ها صحبت کرده‌ام و نسبت به این موضوع تمایل نشان داده‌اند. همچنین امیدوارم خوانندگان خوب کشور در کنار ما حضور داشته باشند.

این آهنگساز افزود: ما توانستیم ارکستر ملی را به حدی برسانیم که از پس اجرای هر قطعه‌ای برآید و حتی آثار کلاسیک را نیز می‌توانیم به‌راحتی اجرا کنیم.

فریدون شهبازیان متولد سال ۱۳۲۱ در تهران است. او در هشت سالگی ساز ویلن را فرا گرفت و در ۱۸ سالگی به عضویت ارکستر سمفونیک تهران درآمد. شهبازیان فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.

او رهبری گروه کر و ارکستر سمفونیک رادیو را در کارنامه خود دارد. او با خوانندگانی مانند محمدرضا شجریان و نادر گلچین همکاری داشته و در زمینه ساخت موسیقی فیلم نیز فعال بوده است.

نوشته آرزوی فریدون شهبازیان برای سال جدید اولین بار در پدیدار شد.

آهنگساز ایرانی داور جایزه جونو شد

آهنگساز ایرانی داور جایزه جونو شد رهبر ارکستر، آهنگساز و نوازنده ایرانی به عنوان داور جایزه «جونو» معتبرترین جایزه موسیقی کشور …

نوشته آهنگساز ایرانی داور جایزه جونو شد اولین بار در پدیدار شد.

آهنگساز ایرانی داور جایزه جونو شد

رهبر ارکستر، آهنگساز و نوازنده ایرانی به عنوان داور جایزه «جونو» معتبرترین جایزه موسیقی کشور کانادا معرفی شد.

مازیار حیدری رهبر ارکستر، آهنگساز و پیانیست مقیم کانادا به عنوان داور جایزه «جونو» معتبرترین جایزه موسیقی کشور کانادا انتخاب شد.

جایزه جونو معتبرترین جایزه موسیقی در کانادا است که سالی یکبار در ۴۴ رده موسیقایی گوناگون به هنرمندان برگزیده اعطا میشود. این جایزه از سال ١٩٧٠ تا کنون هر ساله اعطا شده و برای احترام به پیر جونو، اولین رئیس رادیو تلویزیون کانادا، چنین نامگذاری برای آن انتخاب شده است.

لئونارد کوهن، گِلِن گولد، سِلِن دیون، شانیا تواین، جاستین بیبر در حوزه خوانندگی، ارکستر سمفونی مونتریال و ارکستر سمفونی تورنتو در حوزه موسیقی ارکسترال برگزیدگان دوره های قبلی این جایزه هستند.

مراسم اهدای جوایز امسال در تاریخ دوم آوریل و در شهر اُتاوا برگزار می شود.

نوشته آهنگساز ایرانی داور جایزه جونو شد اولین بار در پدیدار شد.

ماجرای رفاقت محمدرضا شجریان و شهرام ناظری

ماجرای رفاقت محمدرضا شجریان و شهرام ناظری شهرام ناظری در گفت و گویی که از او در سالنامه «اعتماد» منتشر شده …

نوشته ماجرای رفاقت محمدرضا شجریان و شهرام ناظری اولین بار در پدیدار شد.

ماجرای رفاقت محمدرضا شجریان و شهرام ناظری

شهرام ناظری در گفت و گویی که از او در سالنامه «اعتماد» منتشر شده است، درباره تفاوت اوضاع موسیقی قبل و بعد از انقلاب و همچنین آشنایی‌اش با محمدرضا شجریان گفت.

در ادامه گزیده‌ای از این گفت‌وگو را می‌خوانید:

ناظری درباره تاثیر انقلاب بر ماندگاری و رشد موسیقی اصیل ایرانی گفت: «من این موضوع را قبول ندارم، قبلا هم گفته‌ام که از سال ۵۰ داریوش صفوت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را ایجاد کرد و به نظرم نوعی رنسانس در موسیقی به وجود آمد و همه هنرمندانی که قبل و بعد از انقلاب توانستند خودی نشان بدهند حاصل همان مرکز هستند.»

او در مورد تاثیر مثبت انقلاب در تعطیلی یکسری موسیقی ها در دهه ۶۰ و باز شدن راه برای موسیقی سنتی، بیان کرد: «به نظرم تاثیر مثبتی نبوده است و وقتی همه موسیقی ها وجود داشته باشد، جامعه قدرت انتخاب بهتری دارد و این جامعه است که در نهایت موسیقی خوب را انتخاب می کند و اینکه در یک جامعه چشم و گوش مردم را ببندند و فکر کنند که فقط یک راه درست است نتیجه خوبی در پی ندارد.»

ناظری درخصوص آشنایی‌اش با شجریان، گفت: «سال ۵۴ که با هوشنگ ابتهاج در رادیو آشنا شدم، ایشان او را هم به من معرفی کردند و بعد از تعطیلی رادیو و تاسیس کانون چاووش همیشه باهم بودیم و گفت‌و‌گو می کردیم. رفاقتمان تقریبا شبانه روزی و تنگاتنگ شده بود.»

این هنرمند نظر خود درباره «ربنا»ی شجریان را این‌گونه بیان کرد: «ربنای استاد شجریان از نظر کیفیت اجرایی بی نظیر و بی مانند است، اما من همیشه دلم خواسته است تا ربنا با لهجه ایرانی اجرا شود.»

او درباره فضای کاری‌شان بعد از انقلاب گفت: «بعد از انقلاب دور تازه و سختی برای ما شروع شد، به گونه ای که حتی نمی توانستیم اسم موسیقی را بیاوریم و این فعالیت در کانون چاوش با سختی ادامه یافت و هربار کنسرت برگزار می‌کردیم وسط کار می‌آمدند و به هم می‌ریختند.»

ناظری درخصوص نقدی که به صداوسیما به دلیل اجحاف در حق هنرمندان دارد، توضیح داد: «صدا و سیما باید محیطش را طوری درست کند که با فرهنگ و هنرمندان سخنیت داشته باشد، یعنی یک محیط درست‌تر، فرهنگی‌تر و با برنامه‌ریزی مناسب ایجاد کند. وقتی چنین چیزی باشد و ما حس کنیم این رسانه در ارتقای فرهنگ ایران و برای جامعه تاثیرات مثبت دارد ماهم می رویم. مهم ترین مسئله این است که حق کپی رایت در درجه دوم قرار دارد. بحث ما این است که شما رسانه ای بی سلیقه هستید و ما نمی توانیم کارنامه هنری که برایش زحمت کشیده ایم را آنجا بیاوریم و خراب کنیم.»

نوشته ماجرای رفاقت محمدرضا شجریان و شهرام ناظری اولین بار در پدیدار شد.

خوش شانس‌هایی که از موسیقی پول درمی‌آورند

خوش شانس‌هایی که از موسیقی پول درمی‌آورند یکی از اعضای پالت می‌گوید اوایل، کارهای دیگری می‌کردند تا پولش را خرج موسیقی‌ …

نوشته خوش شانس‌هایی که از موسیقی پول درمی‌آورند اولین بار در پدیدار شد.

خوش شانس‌هایی که از موسیقی پول درمی‌آورند

یکی از اعضای پالت می‌گوید اوایل، کارهای دیگری می‌کردند تا پولش را خرج موسیقی‌ کنند و الان خوش شانسند که می‌توانند از موسیقی پول درآورند.

 

نرگس کیانی- امیر بهاری: EP مخفف Extended play، مینی آلبومی از چهار تا هفت قطعه با زمانی بین ۲۵ تا ۸۰ دقیقه است؛ چیزی نه چندان جا افتاده در ایران اما مرسوم در دنیا که هنرمندان اگر بین دو آلبوم‌شان فاصله بیفتد یا قطعاتی کمی داشته باشند، به سراغش می‌روند. کنسرت تصویری هم اگرچه در ایران چندان رواج ندارد، اما حتما دیده‌اید.

اسفند ۹۵ گروه پالت یک EP و یک کنسرت تصویری با نام «تمامِ ناتمام» روانه بازار کرد. EP پالت شامل پنج قطعه «لیلی جان»، «تمامِ ناتمام»، «نرو بمان»، «صدایم کن» و «قاصدک» و کنسرت تصویری‌شان شامل هشت قطعه «یادگار دوست»، «والس شماره ۱»، «خانه بر دوش»، «لبخند»، «لیلی جان»، «صدایم کن»، «تمام ناتمام»، «نرو بمان» و ویدئوی پشت صحنه بود. گروه پالت همچنین چهارم فروردین ۹۶ در برج میلاد روی صحنه رفت، کنسرتی که ۱۵ فروردین مجددا تکرار خواهد شد.

همه این‌ها بهانه‌ای شد تا در روزهای پایانی اسفند در مقابل سه نفر از اعضای گروه پالت؛ امید نعمتی (خواننده)، روزبه اسفندارمز (نوازنده کلارینت و ساکسیفون) و مهیار طهماسبی (نوازنده ویولنسل) بنشینیم. اتفاقی که در استودیویی در کوچه کناری کافه نادری رخ داد و حاصلش را در ادامه می‌خوانید.

یکی از موضوعات صحبت‌مان EP و دیگری کنسرت تصویری است. می‌خواهم اول به دومی بپردازم که چندان در ایران جا نیفتاده است. به عنوان مثال همه ما استاد محمدرضا شجریان را دوست داریم اما فکر می‌کنم تنها یک یا دو کنسرت او به صورت تصویری منتشر شده است. جدا از این حتی در موسیقی پاپ هم که هیجان و اکشن بیشتری دارد و طرفدارانش دوست دارند شاهد اجرای تصویری خواننده‌ای که طرفدارش هستند باشند معمولا ویدئویی منتشر نمی‌شود و تا حدودی می‌توان دلیلش را حدس زد که به کیفیت اجرا و صدابرداری برمی‌گردد (با لبخند) و این که در اجرای زنده‌ای که در حال تصویربرداری است نمی‌توان خطاهای خواننده را پنهان کرد.

روزبه اسفندارمز: بخش عمده این جا نیفتادن به کمبود امکانات فنی برمی‌گردد. ما خرداد سال گذشته اجرایی در تالار وحدت داشتیم و هزینه زیادی هم صرف ساخت دکور برای فیلمبرداری کردیم اما بعدا متوجه شدیم سیستمی که در تالار وحدت ضبط ویدئو را انجام می‌دهد نمی‌توانسته صدای تعدادی از سازها را ضبط کند!

ویدئو «تمام ناتمام» را می‌توان اتفاقی خوبی ارزیابی کرد. چون مخاطبی که نمی‌تواند به کنسرت بیاد و از صدا و سیما هم نمی‌تواند خواننده مورد علاقه‌اش را در حال اجرا ببیند و صرفا صدایش را می‌شنود، از این طریق امکانی برایش مهیا می‌شود تا ببیند هر کدام از اعضای گروه چگونه کارشان را انجام می‌دهند. و این مسئله می‌تواند برایش بُعد آموزشی هم داشته باشد. از کی به فکر انتشار نسخه ویدئویی کنسرتی از خودتان افتادید و چرا امروز این اتفاق رخ داد؟

مهیار طهماسبی:  ما از اولین کنسرت‌مان ایده ضبط تصویر را در ذهن داشتیم و دوست داشتیم از کنسرت‌هایمان فیلمبرداری کنیم و سی‌دی‌اش را بیرون بدهیم اما همان طور که روزبه اشاره کرد مسائل فنی همیشه مزاحم کارمان می‌شد. چندین و چند بار هم ضبط کردیم اما می‌دیدیم به دلایلی از جمله نوع میکروفن‌ها، تنظیم نبودن صدا، نفوذ صدای سازهای مختلف درهم و داستان‌هایی از این دست قابل انتشار نیست. (با خنده) تجربیاتی که در طول این ناکامی‌ها به دست آوردیم به مسیری هدایت‌مان کرد که اجرایی در برج آزادی داشته باشیم و با تمرکز دقیق‌تر روی صدا، ضبطش کنیم و حاصلش شد «تمام ناتمام». اگر این بار هم نتیجه، چیزی که می‌خواستیم نمی شد، طبیعتا انتشار کنسرت تصویری باز هم عقب‌تر می‌افتاد. اصولا کنسرت‌های تصویری که از دیگر نقاط دنیا می‌بینیم از لحاظ صدابرداری در سطح ویژه‌ای قرار دارند که (با خنده) ما در ایران بلد نیستیم.

نکته دیگری که هست این که هنرمندان ما انگار کمی ویدئو گریزند، تاکید می‌کنم منظورم نه موزیک ویدئو که کنسرت تصویری است. به خاطر دارم سال ۲۰۰۵ میلادی که مستند «راهی به سوی خانه نیست» ( No Direction Home) به کارگردانی مارتین اسکورسیزی در مورد باب دیلن منتشر شد، اسکورسیزی در مصاحبه‌ای گفته بود فقط مدت دو سال راش می‌دیده تا تصمیم بگیرد می‌خواهد از کدام‌ها استفاده کند!

باز هم از استاد شجریان مثال می‌زنم. اگر قرار باشد مستندی در مورد او ساخته شود واقعا چند کنسرت  و تصویر از او در دست داریم؟! در صورتی که کنسرت تصویری در همه جای دنیا جدی گرفته می‌شود اما در ایران انگار، واهمه‌ای در موردش هست.

اسفندارمز: اگر ما هنوز هم «اِس اَند اِم» (S&M) (کنسرت تصویری مشترک میان گروه متالیکا و ارکستر سمفونیک سانفرانسیسکو)، «زنده در پمپئی» (Live at Pompeii) (فیلم کنسرت گروه پینک فلوید در آمفی ‌تئاتر پمپئی) و «تکانه» (Pulse) (پینک فلوید) را می‌بینیم و کَف می‌کنیم به این دلیل است که تولید این قبیل ویدئوها در آن جا سابقه‌ای چند ده ساله دارد و هر کسی وظیفه خود را می‌داند اما از آن جایی که ما همگی از گروه گرفته تا صدابردار، کارگردان، سالن‌دار و همه دست‌اندرکاران این قضیه هنوز در حال تجربه کردنیم راه درازی در پیش داریم تا به کیفیتی برسیم که آن‌ها در دهه هفتاد میلادی رسیدند.

مسئله دوم همان واهمه است. این که چه چیزی را می‌شود منتشر کرد و چه چیزی را نمی‌شود و این که چه بازخوردی خواهد داشت. واهمه‌ای که واهمه موسیقایی هم نیست؛ چون چیزهایی را نمی‌‌شود جلوی دوربین برد و به همین دلیل ناچاریم بخش عمده‌ای از زیست روزمره‌مان را پنهان کنیم و این فقط در مورد موزیسین‌ها هم نیست و هنرمندان هر رشته‌ای با آن مواجه‌اند.

پیرو همین بحث، چیزی که در کنسرت تصویری شما و باقی کنسرت‌های تصویری نیست؛ مردم‌اند. انگار تماشاگری وجود ندارد.  

اسفندارمز: قانونا نمی‌شود نشان داد.

روزبه نعمتی: چند وقت پیش داشتم دوباره «هم نوا با بم» (کنسرت تصویری محمدرضا شجریان با هم‌خوانی همایون شجریان) را می‌دیدم، آن جا تماشاگران هم دیده می‌شدند. انگار از زمانی به بعد قانونی آمد که ممنوع شد.

اسفندارمز: فکر می‌کنم دلیل این که اعتراض یا سوالی هم در این مورد نیست  این باشد که مارکتش وجود ندارد. کسانی که تهیه‌کننده موسیقی‌اند به شکل طبیعی توقع دارند در ازای هزینه‌ای که می‌کنند سودی به دست آوردند. کنسرت تصویری مارکت نامشخصی دارد و تهیه‌کننده هم دیگر به بودن یا نبودن تماشاگر در ویدئو فکر نمی‌کند و تنها برای ماست که مهم است.

شما معمولا در یک کنسرت تعداد قطعات بیشتری را اجرا می‌کنید اما این آلبوم تصویری جمع و جورتر است.

اسفندارمز: شما فرضا برنامه‌ریزی می‌کنید که از ساعت ۱۲ ظهر شروع کنید، ساعت یک ساندچک (Sound Chek) کنید، بعدش یک دور تمرین و… (با خنده) اما همیشه ۱۰۰ درصد از برنامه‌ریزی عقبید. چون یکهو می‌بینید ایستاده‌اید و مثلا دکور دارد می‌افتد روی سرتان. به همین خاطر ما برنامه ریختیم که در بدترین شرایط حداقل هشت قطعه با کیفیت عالی ضبط کنیم و در واقع به حداقلی از بهترین‌ها فکر کردیم.

اگر بحثی در مورد نسخه تصویری ندارید به سراغ EP برویم. EP منتشر کردن کار جالبی است اما در ایران جا نیفتاده…

اسفندارمز: (با خنده) همه فحش می‌دهند!

(با تعجب) چرا فحش؟!

اسفندارمز: (به شوخی) می‌گویند کم است. کم فروشی کرده‌اید!

(با خنده) این فرمتی است که در دنیا پذیرفته شده.

طهماسبی: اما جا انداختنش در ایران سخت است.

اسفندارمز: (با خنده) یکی از دوستان‌مان برایمان نوشته بود؛ کلاه بردارتر از گروه پالت نداریم، چون آلبومشان پنج قطعه دارد!

ولی EP در همه جای دنیا هست. خیلی از گروه‌های موسیقی در سطح دنیا مثلا وقتی مابین دو آلبوم‌شان فاصله می‌افتد یک EP منتشر می‌کنند. به عنوان مثال بندِ مگادث (Megadeth گروه متال آمریکایی) سال گذشته شاید به این دلیل که آن تعداد قطعه راضی‌کننده که دوست داشته باشند پخش کنند نداشتند EP منتشر کردند.

نعمتی: جدا از عادی بودن EP در همه دنیا، ما در کنار آن کنسرت تصویری هم منتشر کرده‌ایم اما چون اکثرا فقط EP را از اینترنت دانلود کرده‌اند دومی را ندیده‌اند.

این واکنش‌ها را پیش‌بینی نکرده بودید؟

طهماسبی: چرا پیش‌بینی کرده بودیم اما به عنوان مثال قطعه «نرو بمان» جزو آهنگ‌هایHit  (محبوب و فراگیر) ماست. سال ۹۴ که می‌خواستیم آلبوم «شهر من بخند» را منتشر کنیم فکر کردیم «نرو بمان» را هم در آن بگنجانیم، همان موقع ضبطش کردیم اما دیدیم اصلا به فضای آن آلبوم نمی‌خورد و منتشر نشد.

همین اتفاق باعث شد به این فکر کنیم که کارهایی داریم که به صورت تک آهنگ منتشر شده‌اند و باید در جایی ثبت‌ شوند. وقتی این تعداد به پنج، شش تا رسید تصمیم گرفتیم در قالب EP منتشرشان کنیم.

نعمتی: می‌دانستیم بهمان نقد وارد خواهند کرد اما واقعیت این است که انتقادات به آن حدی که در ذهن من بود نرسید و خیلی‌ها دوستش داشتند. قطعا اولین بودن همیشه تبعاتی با خود به همراه دارد.

بعضی قطعات EP تان به حال و هوای پالت چند سال پیش نزدیکند و بعضی به پالت امروز. در واقع به گونه‌ای نیست که بتوان در قالب یک آلبوم منتشرشان کرد.

نعمتی: ما در اوایل کارمان این تنوعی را که اشاره کردید خیلی دوست داشتیم. (با خنده) مثلا در آلبوم اولمان «آقای بنفش» که سال ۹۱ منتشر شد، همه جور موزیکی شنیده می‌شد و همه هر کاری دوست داشتیم می‌کردیم. البته فکر می‌کنم هر هنرمندی در شروع کارش باید بچرخد و تجربه کند تا کم‌کم امضای شخصی‌اش را پیدا کند ولی فکر می‌کنم بعد از «آقای بنفش»، «شهر من بخند»، EP و کنسرت تصویری «تمام ناتمام» به واسطه تجربیاتی که کسب کرده‌ایم احتمالا آلبوم سومان یک دست‌تر خواهد بود.

پالت چه در «آقای بنفش» و چه در «شهر من بخند» برای بخش اینسترومنتال  Instrumental) موسیقی بی‌کلام) اهمیت زیادی قائل بوده و همیشه از این امتیاز استفاده کرده است اما در این EP انگار جمع و جورتر شده و فضای اینسترومنتالش کمتر.

نعمتی: فکر می‌کنم تغییری که اشاره می‌کنید در راستای پختگی‌مان است. همان‌طور که اشاره کردم قبلا همه‌مان دوست داشتیم در یک قطعه همه کار بکنیم و به همین دلیل بخش اینسترومنتال یک وقت‌هایی خیلی گسترش پیدا می‌کرد. شاید الان موجزتر شده‌ایم.

ما به هر حال موزیک پاپ می‌زنیم. یک وقت‌هایی مثلا کارهای واروژان (واروژ هاخباندیان از بنیانگذاران موسیقی پاپ در ایران) را گوش می‌دهیم و می‌بینیم چه قدر همه چیز ساده، درست و سر جای خودش است. نمونه‌های موفق موسیقی پاپ هم که در ذهن هر کدام‌مان هست همین خصوصیات را دارد.

قبلا اصرارمان بر این بود که مثلا (با خنده) اگر روزبه Solo (تک‌نوازی) دارد، مهیار و کاوه (صالحی) هم حتما داشته باشند و این می‌شد یک مجموعه…

اسفندارمز: (با خنده) چلنج… البته من فکر می‌کنم در EP «تمام ناتمام» باز بخش اینسترومنتال هست اما هوشمندانه به سمتش رفته‌ایم. مثلا در قطعه «صدایم کن» اتفاق سازی خیلی خوبی افتاده و حساسیت‌های ارکستراسیونی‌مان (سازبندی) سر جایش هست اما گزیده‌تر شده.

طهماسبی: یک جنبه دیگر ماجرا این است که واقعا نه من، نه بقیه آهنگ طولانی گوش نمی‌دهیم. (با لبخند) یعنی نه می‌توانیم آهنگ طولانی بسازیم، نه می‌توانیم گوش بدهیم. این واقعیتی است که نمی‌توان انکارش کرد. وقتی سلیقه جمعی هر روز در حال پسندیدن چیزهای مختصرتر است خودمان هم حوصله‌ نمی‌کنیم قطعه هشت، نُه دقیقه‌ای بسازیم یعنی برایمان لذت‌بخش نیست و  سعی می‌کنیم در کوتاه‌ترین زمان ممکن حرفمان را بزنیم.

نعمتی: (تایید می‌کند) چند روز پیش سوار اسنپ شده بودم و با راننده که پالت را می‌شناخت و علاقه‌مند به موسیقی بود کمی معاشرت کردیم و حرف زدیم. پرسید چه موسیقی‌ای پخش کنم، گفتم به نظرم یک آهنگ قدیمی. یکی از آهنگ‌های قدیمی اِبی را گذاشت، همین طور که گوش می‌دادیم، راننده گفت (با خنده) مقدمه‌اش چه قدر طولانی است! چرا نمی‌خواند؟! واقعا هم درست می‌گفت، متاسفانه همه‌مان به این سمت رفته‌ایم که حوصله نداریم.

طهماسبی: البته تکنولوژی هم به این قضیه کمک کرده. الان تا کمی کِش بدهید می‌زنند تِرَکِ بعد.

نعمتی: دقیقا. اصلا به نظرم برخوردمان با کاسِت فرق داشت. کاسِت را می‌گذاشتیم و ضمن این که فکر می‌کردیم، عشق می‌کردیم. یادم است زمانی که «عشق، سکوت، کویر» (با آهنگسازی کیهان کلهر و  صدای محمدرضا شجریان که در سال ۱۳۷۷ منتشر شد) آمده بود، با عشق خریدمش و  تا تهش با عشق رفتم اما الان باز هم تاکید می‌کنم متاسفانه کمی از هر تِرَک گوش می‌دهیم و می‌زنیم تِرَکِ بعد.

اسفندارمز: تا از حرف امید که گفت قبلا همه‌مان دوست داشتیم در یک قطعه هر کاری بلدیم بُکنُیم، دور نشده‌‌ایم بگویم که الان به این نتیجه رسیده‌ایم که می‌توانیم آن چه را به کار پالت نمی‌آید به عنوان فعالیت شخصی منتشر و روی کمک بقیه اعضای بند هم حساب کنیم.

اتفاقا می‌خواستم در مورد فعالیت‌های شخصی‌تان هم بپرسم. چند کار از داریوش (داریوش آذر نوازنده کنترباس گروه پالت) را که گوش دادم احساس کردم تفاوت خیلی زیادی نسبت به فضای پالت دارد. روزبه هم فعالیت نوازندگی مستقلی از پالت دارد و … آیا امکان فعالیت شخصی را به عنوان سوپاپ اطمینانی برای حفظ گروه در نظر گرفته‌اید؟

اسفندارمز: نمی‌شود گفت سوپاپ اطمینان. بیشتر می‌شود گفت جایی برای خالی کردم آن بخش از انرژی‌مان که به باقی فعالیت‌های پالت نمی‌آید.

(خطاب به امید نعمتی) از عبارت پاپ استفاده کردی. واقعیت این است که در ایران یک وقت‌هایی می‌ترسی در مورد کار بعضی خواننده‌ها یا آهنگسازان از واژه پاپ استفاده کنی چون فکر می‌کنند داری فحش می‌دهی. فکر می‌کنم پالت تکلیفش با مخاطبش هم روشن‌تر شده، یعنی فارغ از خوبی یا بدی این انتخاب، قبلا اهمیت این که مورد تایید روشنفکران قرار بگیرد برایش بیش از اهمیت تایید مردم بود اما الان خودش را بیش‌تر از قبل می‌شناسد و سعی می‌کند ارتباطش با مخاطب بی‌واسطه‌تر باشد. تا چه حد با این نظر موافقید؟‌

نعمتی: کاملا درست می‌گویی. این چیزی است که ما در پی ساعت‌ها و روزها جلسه و گپ زدن به آن رسیدیم.

اسفندارمز: واقعا از قشر روشنفکر ناامید شدیم و به این نتیجه رسیدیم که بیشتر ویترینشان قشنگ است.

نعمتی: (با خنده) مثلا خودمان هم ته دلمان شهرام شهپره را دوست داریم اما برای این دوست داشتنمان یک دلیل منطقی می‌تراشیم انگار نمی‌شود خیلی سر راست گفت دوستش داریم چون خوب است و تهش به این نتیجه رسیدیم که قشر روشنفکر هم همین چیزها را گوش می‌دهد. همیشه فکر می‌کردیم آن قشر حتما خیلی باسواد است، خیلی می‌داند و فقط موسیقی خاصی را می‌پسندد اما واقعیت این است که این طور نیست.

چه شد به این نتیجه رسیدید که در کنار درامز از پرکاشن استفاده کنید؟ سازی که صدای ایرانی‌تری دارد و ریتم‌های ایرانی را بهتر درمی‌آورد و البته مهرداد علیزاده به خوبی آن را می‌نوازد.

طهماسبی: ما در ابتدا پرکاشن داشتیم و درامز نداشتیم. رفته رفته تمایلاتمان تغییر کرد و احساس کردیم باید صدای بلندتری داشته باشیم و درامز را وارد کردیم ولی برای کار ما، درامز خشکی‌ای دارد که دوستش نداشتیم و نهایتا تصمیم گرفتیم هم درامز داشته باشیم و هم پرکاشن که علاوه بر گرفته شدن خشکی، به حجم صدایی مورد علاقه‌مان هم برسیم.

به عنوان بحث آخر می‌خواستم درباره یکی از مهم‌ترین مشکلات مربوط به گروه‌های موسیقی ایرانی حرف بزنیم. گروه‌های موسیقی وقتی مطرح می‌شوند دیگر آموختن و تمرین کردن را کنار می‌گذارند. ظاهرا  شما اینگونه نیستید.

نعمتی: فکر می‌کنم این تمرین کردن و همیشه در حال یاد گرفتن بودن، باید وجود داشته باشد و الا درجا می‌زنید. برای من به شخصه چیزی که هیجان‌انگیز است همین بخش است، این که مثلا سال دیگر چه چیز جدیدی دارم؛ هم در خواندن و هم در موسیقی. به نظرم جدا از تمرین‌های گروهی هر کداممان باید در خانه خودمان تمرین شخصی‌مان را هم داشته باشیم که ما داریم و معتقدیم محدود شدن به تمرین‌های گروهی آفتی است که می‌تواند از بین ببردمان.

اسفندارمز: ما در اوایل به هم پیوست‌مان، کارهای دیگری می‌کردیم که بتوانیم پول درآوریم و در عوض به موسیقی‌مان برسیم که آن زمان پولی برایمان نداشت.  الان خودمان را خوش شانس می‌دانیم که می‌توانیم تمام وقتمان را روی موسیقی بگذاریم و از آن پول هم درآوریم.

نوشته خوش شانس‌هایی که از موسیقی پول درمی‌آورند اولین بار در پدیدار شد.

در پرتاب شاه‌دانه با لوله خودکار به مرحله استادی رسیدم

در پرتاب شاه‌دانه با لوله خودکار به مرحله استادی رسیدم اکثر مردم فکر می کنند شاعران، شبیه شعرهایشان هستند. در اتاقشان …

نوشته در پرتاب شاه‌دانه با لوله خودکار به مرحله استادی رسیدم اولین بار در پدیدار شد.

در پرتاب شاه‌دانه با لوله خودکار به مرحله استادی رسیدم

اکثر مردم فکر می کنند شاعران، شبیه شعرهایشان هستند. در اتاقشان شمع روشن می‌کنند و با دیدن یک شاخه گل سرخ، سرشک از دیدگانشان جاری می‌شود اما اگر فقط یک بار با جماعت شاعر نشست و برخاست داشته باشید، متوجه می‌شوید که فرق زیادی با بقیه ندارند. فقط می‌توانند با جملات بازی کنند وآن چه را که دیگران در دل دارند، بر زبان بیاورند. البته این نعمت بزرگی است  ولی گاهی شنیدن داستان کودکی ونوجوانیشان، تمام توهمات شما را  درباره این شاعر دلسوخته به هم می‌ریزد.

مثلاً فکر کنید حافظ در کودکی در خانه مردم را می‌زده وفرار می‌کرده یا بابا طاهر عریان با تیر و کمان گنجشک‌ها را  شکار می‌کرده و صائب تبریزی، دهنش را به همه کج می‌کرده است. اگر هنوز باورتان نشده که شاعران موجودات پیچیده ای هستند این گفتگو با افشین یداللهی را از دست ندهید.

*شما پزشکید یا شاعر؟
هر دو.

*نه.ولی الویت شما کدام است؟
شاید اگر شاعر وترانه‌سرا نبودم مردم مرا نمی­شناختند ولی پزشکی را و خصوصاً رشته تخصصی خودم را بسیار دوست دارم. اصلاً موقع انتخاب رشته تخصصی می­توانستم سه رشته را انتخاب کنم ولی من فقط همین رشته را می­خواستم. تخصص اعصاب وروان.

*در کل بچه درس­خوانی بودید؟
چطور به این نتیجه رسیدید؟

*حدس زدم. حالا درس­خوان بودید یا نه؟
مادر من معلم کلاس اول بود به همین دلیل در خانه به من الفبا را یاد داد. بعد در مدرسه تیزهوشان امتحان دادم ودر چهار و نیم سالگی کلاس اول را قبول شدم و باید به کلاس دوم می رفتم که به دلیل این که خیلی کوچک بودم واصولاً جثه ریزی داشتم اجازه ندادند در کلاس دوم بنشینم و کلاس اول را در همان سال در مدرسه تیز هوشان شروع کردم.

*در چهارسالگی؟
چهارسال ونیم.

*چه ظلم بزرگی! شما طبیعتا از هم­کلاس­هایتان کوچک­تر بودید. از آنها کتک نمی­خوردید؟
نه. ولی خب زیاد هم جالب نبود. دوران راهنمایی ودبیرستان را هم در مدرسه البرز گذراندم.

*به به. بعد هم پزشکی وتخصص اعصاب و روان. باز هم قبول ندارید که بچه درس­خوان بودید؟
من بیشتر باهوش بودم تا درس خوان.

*متواضع هم که هستید.
(می­خندد) واقعیت­ها را باید گفت.

*در آن سال­ها بیشتر به شعر فکر می­کردید یا به پزشکی؟
به هیچ­کدام. به موسیقی فکر می­کردم.

*موسیقی؟
بله. من عاشق این بودم که روی میز یا هر جای دیگر ضرب بگیرم. این قدر این­ کار را تکرار کردم تا خانواده­ام به فکر افتادند که موسیقی را به طور جدی‌تری دنبال کنم. من هم که فکر می­کردم تمبک زدن را بلدم، خواستم که به کلاس ضرب بروم.

*بلد بودید؟
به هیچ وجه. اولین بار که ضرب را به دست گرفتم فهمیدم که این ضرب با آن ضرب که من روی میز می­زدم خیلی فرق دارد.

*ادامه دادید؟
بله. اولین استادم جمشید محبی بود. مدتی هم در کنار استاد ناصر فرهنگ ­فر کلاس را ادامه دادم .

*یعنی الان به صورت حرفه­ای نوازنده ضرب هستید؟
من هفته­ای سه جلسه، از صبح تا عصر تمرین می­کردم . در دوره پزشکی عمومی تدریس هم می­ کردم.

*تدریس ضرب؟
بله و در مجموعه «تماشاگه راز» هم به همراه نوازندگانی مثل جلال ذوالفنون، مرحوم شهریار فریوسفی، بهزاد فروهری، روزبه کلانتری و مجید اخشابی برای خوانندگانی چون محمد اصفهانی وعلیرضا افتخاری، نوازندگی کرده­ ام.

*پس شما در زمینه پزشکی، نوازندگی ضرب وشعر تخصص دارید؟
ولی تخصص اصلی من که در آن به مرحله استادی رسیده­ام ،چیز دیگری است.

*جداً؟ دوست دارم بدانم.
پرتاب شاه‌دانه با لوله خودکار.

*….
تعجب کردید؟ هدف گیری من حرف ندارد.

*یعنی الان هم این­کار را می­کنید؟
(می­خندد)الان نه. ولی هنوز تبحرم را از دست نداده­ام. یک بار کلاس پنجم بودم…

*قبل از انقلاب؟
بله. سوار اتوبوس بودم واز مدرسه به خانه بر می­گشتم.دو خانم هم که کلی به خودشان رسیده بودند ومعلوم بود می­خواهند به مهمانی بروند سوار اتوبوس شدند. من منتظر بودم ودعا می­کردم که آنها زودتر از من پیاده شوند.

*چرا؟
کمی صبر کنید ،می­گویم. به محض این که آن دو خانم پیاده شدند ،دهانم را پر از شاهدانه کردم وبا لوله خودکار دولولم، از پنجره ماشین سر و روی آن دو خانم را غرق شاهدانه کردم. اتوبوس به راه افتاد وموهای خانم­ها پر از شاهدانه شده بود. آنها جیغ وداد می­ کردند و مردم داخل اتوبوس می­خندیدند.

*گفتید لوله خودکار دولول؟
بله. برای موارد خاص یک دو لول داشتم که اگر شاهدانه در یک لوله گیر کرد،لول دیگر عمل کند،و این هم جزو موارد خاص بود.

*تمرین هم می­کردید؟
بله.خیلی زیاد. یک بار هم به خاطر همین شاهدانه پرانی من کل خیابان انقلاب وپل کالج بند آمد.

*دستگیر که نشدید؟
نه. در خیابان انقلاب، جایی که پل کالج تمام می­شود منتظر اتوبوس بودم که اتومبیلی در حال ویراژ دادن از پل به سمت پایین در حال حرکت بود. به محض این که مقابل من رسید، متوجه شدم که شیشه راننده تا نیمه پایین است. من هم از فرصت استفاده کردم ودر همان لحظه شاهدانه­ای به طرف راننده پرتاب کردم که مستقیم خورد به گونه­اش. بعد راننده ماشین، که مرا در لحظه ارتکاب جرم دیده بود، پارک کرد، پیاده شد وبه سمت من آمد…

*فرار نکردید؟
نه.لوله خودکار را پنهان کردم وژست آدم­های مظلوم را گرفتم ولی آن مرد مرا دیده بود.به سمتم آمد وآرام به صورتم زد،….همین؛… اما یک راننده اتوبوس، یک راننده تاکسی ویک راننده شخصی، این صحنه را دیدند.

*یعنی برخورد تند آن مرد راننده ویک پسربچه بی­گناه را؟!؟
آنها به طرف مرد هجوم بردند ودعوای شدیدی در گرفت. راننده را محکم روی کاپوت ماشین کوبیدند وشروع کردند به کتک زدن او.

*شما نگفتی که مقصری؟ عداب وجدان نداشتی؟
من مقصر نبودم .داشتم بعداز کسب علم، کمی تفریح می­کردم. می­خواستم کمی خستگی در کنم.

*اگر شما جای آن مرد بودید، چه می­کردید؟
نمی­دانم. احتمالا من هم به او شاهدانه پرت می­کردم.

*آخر او شاهدانه از کجا می­آورد؟
می­خرید. از همان جا که من خریده بودم.

*یعنی عصبانی نمی­شدید؟
نه.فکر نمی­کنم….شاید هم می­شدم. ولی مطمئنم عکس ­العملم آرام­تر بود. چون بعد ها کسی به من شاهدانه پرتاب کرد ومن خندیدم و رد شدم.

*اگر آن خانم­ها وآن آقای راننده، خواننده این مصاحبه باشند، حتما باورشان نمی­شود که آن بچه شیطان، افشین یداللهی شاعر شده باشد.
من معذرت می­ خواهم. واقعا اگر این خاطرات را خواندند وبه یادشان آمد، امیدوارم مرا ببخشند.اما باید بگویم اصلا از کارم پشیمان نیستم.

*حالا بیایید کمی جلوتر برویم. زمانی که شما در دبیرستان البرز درس می­ خواندید.
خب دیگر بزرگ شده بودم. مدرسه ما نزدیک تالار وحدت بود و ما همیشه دوست داشتیم برای دیدن کنسرت به آنجا برویم ولی هیچ وقت بلیت نداشتیم.

*حالا که در اکثر کنسرت­ها در ردیف VIP می ­نشینید.
نه بابا. اینطورها هم نیست.

*اولین شعری که گفتید را به خاطر دارید؟
بله کاملاً. یک شعر عاشقانه که برای یک عشق یک طرفه گفتم. چهارده-پانزده ساله بودم که یک روز یک نفر از پشت پنجره­ مان رد شد. او اصلاً مرا ندید ولی من عاشقش شدم وبرایش شعر گفتم.

*آن شعر را به خاطر دارید؟
می­خواهید برایتان بخوانم؟
(دکتر شعر را می خواند ولی من ترجیح می­دهم آن را ننویسم تا شما در حسرت شنیدنش بمانید، البته شاید هم رعایت حالتان را می ­کنم)

*در دوران مدرسه دانش آموز سر به راهی بودید؟
سال اول دبیرستان شروع کردم به شیطنت ولی چون از همه همکلاسی­ هایم کوچک­تر بودم، فاصله ­ام با شاگرد­های سر و زبان‌دار زیاد بود. باگذشت زمان این فاصله کم­تر شد، تا جایی که سال آخردبیرستان، همه را پشت سر گذاشته بودم.

*در دانشگاه هم این روند را ادامه دادید؟
شانزده سال و نیمم بود که دیپلم گرفتم ولی همان سال دانشگاه قبول نشدم. سال بعد پزشکی کرمان قبول شدم و زندگیم شکل دیگری گرفت. دوری از خانواده، درس و زندگی با هم ­خانه ­هایی که نمی­شناختم ولی روی هم رفته جالب بود.

*در کل چند سال کرمان بودید؟
هفت سال ونیم.

*تفریح هم می­ کردید یا فقط درس؟
دور هم جمع می­شدیم وهمدیگر را دست می انداختیم. برای هم اسم می­ گذاشتیم. تازه اولین جرقه­ های ترانه سرایی در من هم، درست در همان زمان زده شد.

*یعنی اولین ترانه ­هایتان را در آن روزها گفتید؟
من ترانه­ های معروف را عوض می­ کردم.

*عوض می­ کردید؟ یعنی چی؟
یعنی ترانه­ ها را به صورت طنز در می­ آوردم و با آنها می­ خندیدم.

*فکر می­ کنم خواننده­ های ما دوست داشته باشند یک نمونه از این ترانه ­ها را بشنوند.
فکر می­ کنم اگر نشنوند خیلی بهتر است.هم برای خوانندگان تان وهم برای این رسانه.

*بالاخره نفهمیدیم که شما کی ترانه سرا شدید.
دوران سربازی. دوستی داشتم که او هم پزشک بود وکیبورد می­ زد.می­ خواستیم با هم ­آلبومی بسازیم واز همان موقع ترانه برایم جدی شد. کارهایی هم با هم ساختیم.

*دوستتان الان کجاست؟
دکتر شهرام پویا. او آهنگ­های “آفتاب مهربانی” سروده قیصر امین پور و “وقت است که بنشینی و…” سروده هوشنگ ابتهاج را برای محمد اصفهانی ساخت ودیگر کار آهنگسازی را به طور جدی ادامه نداد.

*یک سؤال کاملاً تخصصی.
بفرمایید.

*اگر مادری بچه ­اش را به مطب شما بیاورد وبگوید این بچه با لوله خودکار به مردم شاهدانه پرتاب می­کند. به نظر شما این کودک زمینه­ای برای تبدیل شدن به یک بیمار روانی را دارد یا در آینده شاعر خوبی می شود ؟
(می­خندد)…..

نوشته در پرتاب شاه‌دانه با لوله خودکار به مرحله استادی رسیدم اولین بار در پدیدار شد.

کنسرت‌های مشترک کیهان کلهر و نوازنده پرآوازه ساز کورا

کنسرت‌های مشترک کیهان کلهر و نوازنده پرآوازه ساز کورا کیهان کلهر و تومانی دیاباته، نوازنده پرآوازه ساز کورا، سه مرتبه در …

نوشته کنسرت‌های مشترک کیهان کلهر و نوازنده پرآوازه ساز کورا اولین بار در پدیدار شد.

کنسرت‌های مشترک کیهان کلهر و نوازنده پرآوازه ساز کورا

کیهان کلهر و تومانی دیاباته، نوازنده پرآوازه ساز کورا، سه مرتبه در آبان سال جاری و یک بار در آذر با یکدیگر روی صحنه خواهند رفت.

صفحه رسمی اینستاگرام کیهان کلهر از برگزاری کنسرت‌های این نوازنده نامی کمانچه و تومانی دیاباته، پرآوازه‌ترین نوازنده کورا در نوامبر ۲۰۱۷ خبر داد و همچنین اعلام کرد جزئیات و فهرست دیگر کنسرت‌ها به‌زودی اعلام خواهد شد.

نخستین کنسرت این دو هنرمند شناخته شده در سطح جهانی، ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷ برابر با ۱۹ آبان ۱۳۹۶ در روتردامِ هلند برگزار خواهد شد. این دو سپس ۱۴ نوامبر برابر با ۲۳ آبان در آمستردامِ هلند، ۲۰ نوامبر برابر با ۲۹ آبان در بریستولِ انگلستان و ۲۶ نوامبر برابر با پنجم آذر در بروکسلِ بلژیک روی صحنه خواهند رفت.

کورا سازی محلی است دارای ۲۱ سیم و تا اندازه‌ای شبیه به هارپ. برای ساخت این ساز میوه‌ای به نام کالاباش – که به کدو حلوایی شبیه ولی بسیار از آن بزرگتر است – را از وسط دو نیم می‌کنند و روی آن پوست گاو می‌کشند. سپس دو تکه چوب را به صورت صلیب از داخل این پوست رد می‌کنند. یکی از این چوب‌ها که بلند است دسته کورا را تشکیل می‌دهد و دیگری نقش نگه‌دارنده دارد. دو قطعه دیگر چوب هم تقریبا به موازات دسته اصلی در پوست فرو می‌روند که نوازنده در حین نواختن، ساز را به کمک آن‌ها نگه می‌دارد. تومانی دیاباته پرآوازه ترین نوازنده کورا در سطح جهان است.

نوشته کنسرت‌های مشترک کیهان کلهر و نوازنده پرآوازه ساز کورا اولین بار در پدیدار شد.

کنسرت‌های نوروزی گروه‌های موسیقی رستاک، پالت و رضا صادقی

کنسرت‌های نوروزی گروه‌های موسیقی رستاک، پالت و رضا صادقی برج میلاد امسال نیز همانند سال گذشته در ایام تعطیلات عید نوروز …

نوشته کنسرت‌های نوروزی گروه‌های موسیقی رستاک، پالت و رضا صادقی اولین بار در پدیدار شد.

کنسرت‌های نوروزی گروه‌های موسیقی رستاک، پالت و رضا صادقی

برج میلاد امسال نیز همانند سال گذشته در ایام تعطیلات عید نوروز اجراهای متنوعی را برگزار می‌کند.

در روز ۹ فروردین، گروه موسیقی رستاک قطعاتی از آلبوم سرنای نوروز و آلبوم جدید خود، «میان خورشیدهای همیشه» را اجرا خواهد کرد.

گروه پالت نیز از آلبوم جدید خود، «تمام ناتمام» که پس از انتشار آن در اسفند ماه مورد استقبال علاقه‌مندان قرار گرفته و همچنین با اجرای قطعاتی از آلبوم‌های قبلی خود در روز ۱۵ فروردین میزبان هواداران خود خواهد.

گروه مشکی‌پوشان، رضا صادقی نیز در روز ۱۰ فروردین به اجرای کنسرت خواهند پرداخت که اجراهای بعدی خود را به پس از انتشار آلبوم جدید خود در اردیبهشت سال جاری، با نام «یعنی درد»، در خرداد ماه سال جاری موکول نموده است.

این آلبوم که با تفاوت‌هایی نسبت به آلبوم‌های قبلی ایشان تهیه شده است، علاقه‌مندان موسیقی را غافلگیر خواهد کرد.

نوشته کنسرت‌های نوروزی گروه‌های موسیقی رستاک، پالت و رضا صادقی اولین بار در پدیدار شد.

رضا صادقی: آبادان شهر بهترین‌هاست

رضا صادقی: آبادان شهر بهترین‌هاست کنسرت رضا صادقی با استقبال کم‌نظیر شهروندان آبادانی در سینما نفت این شهر برگزار شد. رضا …

نوشته رضا صادقی: آبادان شهر بهترین‌هاست اولین بار در پدیدار شد.

رضا صادقی: آبادان شهر بهترین‌هاست

کنسرت رضا صادقی با استقبال کم‌نظیر شهروندان آبادانی در سینما نفت این شهر برگزار شد.

رضا صادقی ضمن اجرای گلچینی از قطعات محبوب خود، گفت: آبادان شهر بهترین‌هاست و احساس‌ها در این شهر همیشه صمیمانه بوده است.

وی اظهار داشت: در کنار کسانی کنسرت اجرا کردیم که هم فرهنگ خودمان بودند و این فرهنگ را می شناسم و احساس کردم.

این هنرمند ملی ایران افزود: کسنرت در اینجا همانند مهمانی ما جنوبی‌هاست و از استقبال بی نظیر آبادانی‌ها نهایت تشکر را دارم. برای برگزاری دوباره کنسرت در اینجا باید خود مردم آبادان بخواهند و این باعث افتخار هنرمند باید باشد که در این شهر فرهنگی اجرای کنسرت داشته باشد.

وی افزود: از امام جمعه، فرماندار ویژه، فرمانده انتظامی آبادان، محبوبه ضیائی و احمد محمدی دو تهیه کننده و احمد مقدم که برای برگزاری این کنسرت زحمت کشیدند، تشکر می‌کنم.

گفتنی است، صادقی در ادامه تور کنسرت‌هایش، ۶ فروردین در جزیره قشم روی صحنه می‌رود.

کنسرت رضا صادقی با استقبال کم‌نظیر شهروندان آبادانی در سینما نفت این شهر برگزار شد.

رضا صادقی ضمن اجرای گلچینی از قطعات محبوب خود، گفت: آبادان شهر بهترین‌هاست و احساس‌ها در این شهر همیشه صمیمانه بوده است.

وی اظهار داشت: در کنار کسانی کنسرت اجرا کردیم که هم فرهنگ خودمان بودند و این فرهنگ را می شناسم و احساس کردم.

نوشته رضا صادقی: آبادان شهر بهترین‌هاست اولین بار در پدیدار شد.

محسن یگانه: به دستور پزشک بعضی اجراها را لغو کردیم

محسن یگانه: به دستور پزشک بعضی اجراها را لغو کردیم محسن یگانه در اولین شب از سال ۱۳۹۶ در جشنواره نوروزی …

نوشته محسن یگانه: به دستور پزشک بعضی اجراها را لغو کردیم اولین بار در پدیدار شد.

محسن یگانه: به دستور پزشک بعضی اجراها را لغو کردیم

محسن یگانه در اولین شب از سال ۱۳۹۶ در جشنواره نوروزی شهر رامسر با مخاطبان خود دیدار کرد.

خواننده قطعه «بهت قول میدم» که مدتیست از ناراحتی حنجره رنج می برد، کنسرت خود در شهر رامسر را با موفقیت پشت سر گذاشت. او که به توصیه پزشک معالجش از برگزاری کنسرت منع شده بود، کنسرت های شهر نور، جزیره قشم، بندر انزلی و جزیره کیش را لغو کرد.

محسن یگانه در این کنسرت که با استقبال کم نظیری مواجه شده بود، قطعاتی چون سکوت، نباشی، دنبالش میرم، بهت قول میدم، نشکن دلمو، بمون، درکم کن، دیوار و … را اجرا کرد.

او همچنین دلیل لغو برخی از اجراهایش را اینطور عنوان کرد: به خاطر ناراحتی حنجره و به دستور پزشک از برگزاری کنسرت منع بودم ولی دوست داشتم نداشتم این اتفاق برای کنسرت های ایام نوروز رخ دهد و به همین دلیل تمام تلاشم را کردم تا کنسرتم در شهر رامسر را برگزار کنم ولی بعد از پایان کنسرت متوجه شدم باید به دستور پزشک گوش کنم و برخی اجراهای پیش رو را لغو کنم.

شایان ذکر است ناراحتی حنجره محسن یگانه در کنسرت اسفندماه او در شهر شیراز بروز پیدا کرد و این خواننده پر طرفدار مجبور به لغو بسیاری از اجراهای پیش رویش شد.

نوشته محسن یگانه: به دستور پزشک بعضی اجراها را لغو کردیم اولین بار در پدیدار شد.